Najczęstszy powód, dla którego małe marki odkładają cyfrowy paszport produktu, to konkretna liczba: koszt przedruku metek, zawieszek, pudełek i wkładek w całej ofercie. Ta liczba jest prawdziwa i zwykle błędna, bo odpowiada na pytanie, którego przepisy nie zadają. Wymóg brzmi: paszport ma być osiągalny od produktu. Wydrukowanie go na produkcie jest jednym ze sposobów spełnienia tego wymogu. Nie jedynym.
Pięć miejsc, nie jedno
EN 18220, europejska norma dotycząca nośników danych dla paszportów produktu, wyróżnia pięć sposobów powiązania nośnika z produktem. Opisane zwykłym językiem, są to:
- znakowanie samego produktu - grawer, wytrawienie, nadruk bezpośrednio na wyrobie
- opakowanie - założenie domyślne i to kosztowne
- etykieta przymocowana do produktu albo do opakowania
- dokumentacja towarzysząca, która może być fizyczna albo cyfrowa
- wbudowanie w produkt - norma podaje jako przykłady tekstylia i opony
Czwarta pozycja to miejsce, gdzie leżą pieniądze. Norma wprost przewiduje dokumentację cyfrową i wymienia przykłady: strona sklepu internetowego, cyfrowy paragon, konto klienta, wiadomość e-mail.
Co to znaczy w praktyce
Jeśli sprzedajesz online, możesz zacząć bez żadnej zmiany fizycznej. Odnośnik do paszportu żyje na karcie produktu i w potwierdzeniu zamówienia. Nic nie idzie do przedruku. Nic nie ląduje w koszu.
Jest jeden warunek wart przeczytania dwa razy: jeśli dokumentacja jest jedynym miejscem, gdzie pojawia się identyfikator, to nośnik danych musi być w tej dokumentacji zawarty. Innymi słowy, samo zdanie "Twój paszport jest gdzieś na naszej stronie" nie wystarczy. Sam nośnik, czyli kod albo odnośnik, ma tam być.
Druga rzecz, którą marki źle zakładają
Norma przyjmuje też, że wdrożenie paszportu nie musi oznaczać wprowadzenia nowego nośnika danych. Kody, które już są na Twoich produktach, mogą częściowo spełniać wymóg.
Jeśli drukujesz już kod GS1 do kasy w sklepie, ten kod opiera się na identyfikatorze, który potrafi też prowadzić do paszportu. Czy prowadzi, zależy od sposobu zakodowania i od tego, dokąd się rozwiązuje, ale identyfikator nie jest problemem. Pozycja startowa jest znacznie lepsza, niż zakłada większość marek.
Właściwe pierwsze pytanie do dostawcy nie brzmi więc "ile kosztuje przedruk wszystkiego", tylko "co dają mi kody, które już mam". Dostawca, który nie potrafi na to odpowiedzieć, sprzedaje Ci pracę, a nie zgodność.
Rozsądna kolejność działań
- Zacznij cyfrowo. Karta produktu i mail po zamówieniu. Najszybciej, najtaniej, odwracalnie.
- Dołóż kod przy najbliższym druku. Nie przy specjalnym - przy tym, który i tak miałeś zrobić. Zmiana etykiety kosztuje prawie nic, gdy jedzie razem z zaplanowanym przedrukiem.
- Dopiero potem rozważ sam produkt. Znakowanie albo wbudowanie jest najtrwalsze i najdroższe. Zwraca się przy produktach, które przeżywają swoje opakowanie, czyli przy większości dóbr trwałych i przy bardzo nielicznych produktach szybkozbywalnych.
Kompromis, o którym się nie mówi
Dokumentacja cyfrowa jest najtańszym wejściem i najsłabszym ogniwem. Opakowanie ląduje w koszu. Maile są kasowane. Strony zmieniają adresy. Fizyczna trwałość nośnika to dokładnie to, na czym normie zależy w innych miejscach: zakłada, że nośnik ma pozostać użyteczny po kilku cyklach użycia, odsprzedaży i naprawy.
Uczciwe ujęcie nie brzmi więc "cyfrowo zamiast druku". Brzmi cyfrowo teraz, drukiem wtedy, gdy i tak drukujesz. Dostajesz zgodność wcześnie i trwałość później, bez osobnego budżetu na jedno i drugie.
Co zrobić w tym tygodniu
- Policz, ile produktów sprzedajesz online z mailem potwierdzającym zamówienie. To jest Twój zbiór startowy za zero złotych.
- Sprawdź, kiedy masz zaplanowany najbliższy druk etykiet albo opakowań. To jest Twój termin na decyzję, co się na nich znajdzie.
- Ustal, jaki identyfikator niosą Twoje obecne kody. Jeśli jesteś już w GS1, jesteś dalej, niż myślisz.
Nic z tego nie wymaga wcześniejszego wyboru platformy. Wymaga znajomości własnego kalendarza druku, którą już masz.
FAQ
Czy cyfrowy paragon naprawdę wystarczy?
Jako miejsce nośnika norma traktuje dokumentację jako dopuszczalną opcję i wprost obejmuje formy cyfrowe. Czy wystarczy dla Twojego produktu, rozstrzyga akt delegowany dla Twojej grupy, który może wymagać konkretnego nośnika.
Czy kod QR jest w ogóle potrzebny?
Potrzebne jest, żeby paszport był osiągalny i czytelny maszynowo. Kod QR jest zwykłym sposobem. Na stronie internetowej sam odnośnik robi to samo zadanie.
Czy będę musiał to robić drugi raz?
Nie, jeśli identyfikator pozostanie ten sam. To jest część, którą warto ustawić dobrze na początku, bo identyfikatory zmienia się trudno, a nośniki łatwo.
Czy to dotyczy baterii?
Baterie mają własne zasady i własne terminy, i są ostrzejsze. Ten artykuł traktuj jako opis reżimu ogólnego.
Łukasz Głuch
Buduje DPPera, narzędzie do cyfrowych paszportów produktu dla małych i średnich firm. Czyta akty delegowane, żebyś Ty nie musiał. Pisze o tym, co sprawdził w rejestrze, nie o tym, co obiecują dostawcy.
LinkedIn
