Od 18 lutego 2027 kod QR musi mieć każda bateria, nie tylko ta z paszportem. Nadrukowany albo wygrawerowany, a tag NFC go nie zastąpi

Od 18 lutego 2027 r. wszystkie baterie wprowadzane na rynek UE muszą być oznakowane kodem QR, zgodnie z art. 13 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2023/1542. Nie tylko baterie do pojazdów elektrycznych, baterie LMT i duże baterie przemysłowe, które potrzebują paszportu: wszystkie. Art. 13 ust. 7 mówi, że kod drukuje się lub graweruje na baterii w sposób widoczny, czytelny i trwały, a na opakowanie i do dokumentów towarzyszących przenosi się go tylko wtedy, gdy nie pozwala na to charakter i rozmiar baterii. Rozporządzenie wymienia jeden nośnik, kod QR. Tag NFC albo chip RFID można dodać, ale nie mogą zastąpić kodu, dopóki Komisja nie przyjmie w tej sprawie aktu delegowanego, a nie znaleźliśmy śladu, że taki akt powstaje.

Każda bateria, nie tylko bateria z paszportem

To część, którą większość ludzi przeocza, bo kod QR i paszport baterii startują tego samego dnia. Paszport dotyczy trzech kategorii. Kod QR dotyczy każdej baterii, a to, co ma otwierać, zależy od kategorii:

• Baterie LMT, baterie przemysłowe powyżej 2 kWh i baterie do pojazdów elektrycznych: paszport baterii z art. 77.
• Wszystkie pozostałe baterie, także baterie przenośne w produktach konsumenckich: informacje z etykiet z art. 13 ust. 1-5, deklarację zgodności UE, sprawozdanie z polityki należytej staranności, o którym mowa w art. 52 ust. 3, oraz informacje o zapobieganiu powstawaniu zużytych baterii i gospodarowaniu nimi z art. 74 ust. 1 lit. a-f.
• Baterie SLI, czyli akumulatory rozruchowe w samochodach, dodatkowo: udział kobaltu, ołowiu, litu lub niklu odzyskanych z odpadów i obecnych w materiałach czynnych.

Rozporządzenie dodaje, że te informacje mają być kompletne, aktualne i dokładne. Producent paluszków AA albo pakietu do elektronarzędzia potrzebuje więc kodu QR i strony za nim, choć paszportu nie potrzebuje.

Co prawo mówi o samym kodzie

Mniej, niż sugeruje większość dostawców. To są wszystkie wymagania:

• Umiejscowienie i trwałość, art. 13 ust. 7: nadrukowany lub wygrawerowany na baterii, widocznie, czytelnie i trwale. Gdy nie jest to możliwe lub uzasadnione z uwagi na charakter i rozmiar baterii, na opakowaniu oraz w dokumentach towarzyszących baterii. W obu miejscach, nie w jednym z nich.
• Czytelność, załącznik VI część C: wysoki kontrast w stosunku do koloru tła i rozmiar umożliwiający łatwe odczytanie przez powszechnie dostępne czytniki QR, takie jak telefon. Nie ma rozmiaru w milimetrach.
• Symbolika, motyw 44: kod powinien być zgodny z wytycznymi normy ISO/IEC 18004:2015, czyli normy dla kodów QR. Spełnia ją każdy zwykły generator QR.
• Identyfikator, art. 77 ust. 3, dla baterii z paszportem: kod QR łączy się z niepowtarzalnym identyfikatorem nadanym przez podmiot wprowadzający baterię do obrotu, a oba są zgodne z serią ISO/IEC 15459 lub jej odpowiednikiem. GS1 jest jedną z agencji wydających zarejestrowanych w ramach tej serii, więc GTIN w adresie GS1 Digital Link to jeden ze sposobów, żeby to spełnić. Projekt aktu delegowanego, skierowany do opiniowania 29 września 2026 r. (inicjatywa 14460, okno do 27 października), zastępuje to odesłanie: kod QR ma być zgodny z EN 18220:2026, a niepowtarzalny identyfikator z EN 18219:2026 lub ich odpowiednikami. To dwie z norm zharmonizowanych dla paszportu przywołanych w lipcu. Do czasu przyjęcia aktu obowiązuje obecne brzmienie.
• Dostępność, motyw 44: etykiety i kody QR powinny być dostępne dla osób z niepełnosprawnościami, zgodnie z europejskim aktem o dostępności.

Naklejka, grawer, sublimacja: co się liczy

Rozporządzenie wymienia dwie metody, nadruk i grawer, oraz jeden efekt: oznaczenie na baterii, które jest widoczne, czytelne i trwałe. Nie wymienia technologii.

• Grawer albo znakowanie laserowe na obudowie to odczytanie, z którym nikt nie będzie dyskutował: kod jest częścią baterii i żyje tak długo jak obudowa.
• Nadruk na obudowie, czy to tampodruk, sitodruk, inkjet, czy sublimacja, jest nadrukiem. Liczy się, jeśli pozostaje czytelny przez całe życie baterii, mimo ciepła, ścierania i środków chemicznych, z którymi bateria styka się w użyciu.
• Nadrukowana etykieta samoprzylepna to powszechna praktyka w branży, a rozporządzenie o niej nie wspomina. Czy naklejka na obudowie to „nadruk na baterii”, jest kwestią interpretacji. Jeśli jej używasz, wybierz materiał przewidziany do warunków, w jakich bateria będzie pracować, i zapisz w dokumentacji technicznej, dlaczego spełnia wymóg trwałości.
• Tylko opakowanie i dokumenty są dopuszczalne, gdy bateria jest za mała albo jej charakter nie pozwala na oznaczenie, i wtedy kod trafia w oba miejsca. To decyzja, którą musisz umieć uzasadnić, a nie ustawienie domyślne.

NFC, RFID i Data Matrix

Art. 13 ust. 8 pozwala Komisji przyjmować akty delegowane wprowadzające alternatywne rodzaje inteligentnych etykiet, do użytku zamiast kodu QR lub oprócz niego. Dopóki taki akt nie istnieje, kod QR jest jedynym nośnikiem, który spełnia przepis. Wyszukanie inicjatyw o etykietowaniu baterii w rejestrze inicjatyw Komisji 1 października 2026 r. zwróciło opisany niżej akt o etykietach i akt o klasach śladu węglowego, a nic o inteligentnych etykietach.

Tag NFC może więc być obok kodu QR, na przykład po to, żeby czytnik recyklera odczytał identyfikator bez aparatu. Nie może być jedynym oznaczeniem. To samo dotyczy kodu Data Matrix, powszechnego w motoryzacji; konsorcjum Battery Pass wskazuje dokładnie ten konflikt między kodem QR z rozporządzenia a kodami Data Matrix używanymi już na bateriach pojazdów.

Co dodaje projekt aktu o etykietach

Art. 13 ust. 10 zobowiązał Komisję, by do 18 sierpnia 2025 r. przyjęła akt wykonawczy ze zharmonizowanymi specyfikacjami etykiet baterii. Projekt opublikowano 15 grudnia 2025 r. jako inicjatywę 14456 i zebrał 91 opinii, zanim okno zamknęło się 26 stycznia 2026 r. Na 1 października 2026 r. nie był przyjęty. To projekt i tekst końcowy może się zmienić, ale pokazuje, dokąd zmierza Komisja:

• Kod QR jest pierwszy. Gdy powierzchnia baterii nie mieści wszystkich wymaganych oznaczeń, projekt ustala kolejność pierwszeństwa, a kod QR jest na pierwszym miejscu, przed symbolem przekreślonego kosza.
• Kod QR może być na etykiecie zamiast w innym miejscu na powierzchni baterii.
• Baterie w produktach. Gdy baterie są wbudowane w produkty lub pojazdy i nie są od razu widoczne, projekt umieszcza kod QR na baterii i w dokumentacji, a pozwala też umieścić go na produkcie, z ikoną baterii obok. Dla baterii przenośnych, które może wyjąć tylko fachowiec, i dla produktów, które muszą pozostać sterylne, kod trafia do dokumentacji i może dodatkowo być na baterii lub na produkcie.
• Pakiety bateryjne. Etykieta trafia na zewnętrzną obudowę zespołu, a każdy moduł może mieć własny kod QR dający dostęp do etykiety.
• Trwałość. Etykietę umieszcza się z myślą o widoczności i trwałości i projektuje tak, żeby pozostała czytelna do końca okresu eksploatacji baterii.

Projekt ma też znaczenie dla terminów. Etykiety z art. 13 ust. 1-3 obowiązują od 18 sierpnia 2026 r. albo po 18 miesiącach od wejścia w życie tego aktu wykonawczego, w zależności od tego, która data jest późniejsza, więc przesuwają się razem z nim. Kod QR nie: art. 13 ust. 6 ma stałą datę, 18 lutego 2027 r., niezależną od aktu o etykietach.

Co powiedzieć drukarni albo inżynierowi linii

• Zdecyduj dla każdego modelu baterii, gdzie trafia kod: na obudowę albo na opakowanie i do dokumentów, bo bateria jest za mała. Zapisz uzasadnienie.
• Zakoduj adres, nad którym masz kontrolę. Nadrukowanego ani wygrawerowanego kodu nie da się zmienić, więc powinien prowadzić do stałego adresu, który możesz przekierować, a nie do strony dostawcy, od którego możesz odejść. Wytyczne techniczne Battery Pass zalecają właśnie taki stały link dla statycznego kodu QR.
• Sprawdź go zwykłymi telefonami na prawdziwej powierzchni, w prawdziwym kolorze i w prawdziwym rozmiarze. To jest test prawny z załącznika VI.
• Sprawdź trwałość tak, jak bateria żyje: ciepło, ścieranie, środki czyszczące, lata.
• Traktuj NFC jako dodatek, nigdy jako jedyne oznaczenie.
• Dla pakietów i produktów zaplanuj kod na obudowie zewnętrznej i w instrukcji, a także rozważ kody na modułach, na które pozwala projekt.

Dla porządku: strona paszportu albo strona informacyjna na dppera.com daje Ci adres i kod QR do pobrania jako wektorowy plik EPS, z którego drukarnia albo stanowisko znakowania laserowego skorzysta bezpośrednio. Samo znakowanie to Twój proces, nie nasz.

Czym to nie jest

To nie jest obowiązek paszportowy. Bateria spoza trzech kategorii paszportowych potrzebuje kodu QR i informacji za nim, a nie paszportu baterii.

To nie jest zakaz naklejek. Rozporządzenie ani ich nie dopuszcza, ani nie zakazuje z nazwy; określa efekt.

To nie jest porada prawna dla Twojego produktu. Bateria wbudowana w urządzenie, sprzedawana jako sterylna albo pracująca w nietypowych warunkach może wymagać odczytania, które da tylko Twoja ocena zgodności.

FAQ

Łukasz Głuch

Buduje DPPera, narzędzie do cyfrowych paszportów produktu dla małych i średnich firm. Czyta akty delegowane, żebyś Ty nie musiał. Pisze o tym, co sprawdził w rejestrze, nie o tym, co obiecują dostawcy.

LinkedIn